TELEMEDICUS.PL

Od początku roku Ministerstwo Zdrowia, Narodowy Fundusz Zdrowia i szeregowe jednostki służby zdrowia w Polsce zmuszone są radzić sobie z jakościowo nową sytuacją finansową. Od czasu utworzenia NFZ jest to pierwszy rok, w którym pieniędzy na leczenie, w ujęciu realnym (po uwzględnieniu inflacji i wzrostu kosztów leczenia), będzie mniej aniżeli w roku poprzednim. Nawet, jeśli (uruchamiając wszystkie rezerwy z lat poprzednich) uda się zgromadzić sumę, jaką wydano w roku 2009, to ulegnie zmniejszeniu wolumen świadczonych usług medycznych. W odczuciu potencjalnych klientów służby zdrowia może to być doświadczenie bardzo przykre.

Żadne pieniądze nie spowodują odczuwalnej przez pacjentów poprawy w systemie ochrony zdrowia, który jest dziurawy jak sito lub też, jak kto woli, jest studnią bez dna.Czy pacjenci odczuli, że w okresie ostatnich kilku lat środki na finansowanie służby zdrowia rosły w tempie 7-16 % rocznie?

Komisja Europejska opisała stosowane praktyki stosowane przez producentów leków. Te nie pozostawiają żadnych wątpliwości co do ich rzeczywistego celu, czyli ograniczenia konkurencji. Takimi działaniami są m.in. strategie patentowe, ukierunkowane na maksymalne wydłużanie ochrony patentowej najlepiej sprzedających się leków poprzez tworzenie tzw. gąszczy patentów - czytamy w Dzienniku Gazecie Prawnej.

W Polsce, mimo wzrostu nakładów na ochronę zdrowia, dostęp do nowoczesnych terapii i technologii medycznych oraz leków innowacyjnych jest wciąż ograniczony. To zły sygnał dla pacjentów, zwłaszcza że gwałtownie rośnie liczba osób starszych często cierpiących na choroby przewlekłe. Eksperci przekonują , że zwiększenie dostępu do nowoczesnych terapii gwarantuje duże oszczędności w budżecie - czytamy w Dzienniku Gazecie Prawnej.

Klasyfikowanie ZOZ na publiczne i niepubliczne jest nieprecyzyjne, bo często świadczą one usługi na podstawie kontraktu z NFZ. Powinno się więc uwzględniać wykonywanie przez nie zadań publicznych - informuje Dziennik Gazeta Prawna.

       W ostatnich 25 latach zaawansowane gospodarczo państwa próbowały ograniczyć poziom wzrostu wydatków zdrowotnych do pewnego społecznie akceptowalnego poziomu. Jest to trudne zadanie, gdyż opieka zdrowotna jest specyficznym rodzajem dobra, które wykazuje cechy dobra prywatnego, ale z różnych powodów, najczęściej na skutek prowadzonej przez państwo polityki prospołecznej, jest dostępne praktycznie dla każdego obywatela i finansowane ze środków publicznych.